Meten is (z)weten!

Hoewel ik over het algemeen niet echt ontevreden ben over mijn uiterlijk en nu op mijn 35ste mijn lichaam en haar vrouwelijke vormen toch wel redelijk geaccepteerd heb, had ik laatst toch even een minder momentje, op z’n zachtst gezegd een beetje confronterend.

Dat moment was tijdens mijn tweede stijlopleiding. In deze opleiding ben je je eigen proefkonijn. Zoals bij iedere analyse (dus ook bij een stijlconsult) begin je met METEN. ‘Tuurlijk meten is weten, weten we allemaal! Maar mijn maten wist ik eigenlijk niet zo precies. Nu wel, en wel exact zelfs.

Eén van de meest opmerkelijke zaken die ik te weten kwam, is dat de lage heupbreedte een stuk onder je billen kan liggen. Anatomisch gezien lijkt me toch dat ze daarboven geplaatst moeten zijn, maar ben zelf het levende bewijs van het tegendeel.

Bij mijn schouders ben ik ook nog eens een paar centimeter minder breed dan bij mijn heupen (ja, oké dat wist ik natuurlijk ook wel). En dan mijn gezicht…vervolgens werd gemeten in hoeverre mijn gezicht in balans is en ja hoor, natuurlijk niet in balans, te lang en smal.

Na een ochtend meten, wist ik: lichaam niet in balans, gezicht dito en bovendien bleek ik ook nog niet gezegend te zijn met die o zo vrouwelijke taille. Conclusie: beetje taille. Het had erger gekund, het had ook kaarsrecht kunnen lopen.

Enigszins gedesillusioneerd at ik mijn broodje tijdens de lunch en keek lichtelijk jaloers naar mijn collega naast me wiens gezicht perfect in balans bleek te zijn, evenals haar lichaam én ook nog eens een echte wespentaille bezat.

In een split second flitsten South beach diet, Sonja Bakker en Montignac door mijn hoofd, maar bedacht me direct dat dit niet de oplossing was. Dit gaat immers over je natuurlijke bouw. Je kunt het echt wel iets verbeteren, maar dat betekent keihard werken met een minimaal resultaat. Niet mijn ding!

Na de lunch kreeg ik te horen over het fenomeen illusional dressing en mijn stemming begon om te slaan! Na een paar voorbeelden van waarnemingsfouten die wij allen maken, mij wel bekend vanuit de psychologie, en hoe je daar handig gebruik van kan maken bij het kiezen van je kleding, verkeerde ik in een half-euforische staat.

Illusional dressing: met simpele trucs iemand optisch gezien weer helemaal in balans krijgen. Mán, je kunt zelfs iemand tot 7 cm. groter laten lijken (ja, zonder hoge hakken natuurlijk). Wow, een nieuwe wereld ging voor me open. Dit is breaking news…

En ineens was ik weer helemaal blij, geen spoortje van jaloezie meer naar mijn perfect in balans zijnde collega. In tegendeel; ík kan namelijk hartstikke veel doen om er nog mooier uit te zien. Tja, het was even confronterend, maar om het te weten,  moet je toch echt eerst even meten!